Τετάρτη 2 Απριλίου 2008

Can you see the real me, can you?

"The cracks between the paving stones look like rivers of flowing veins. Strange people who know me peeping from behind every window pane. The girl I used to love lives in this yellow house. Yesterday she passed me by. She doesn't want to know me now".
Ο αληθινός εαυτός μου. Κάποιες στιγμές αισθάνομαι πολύ μόνος. Όχι ότι θέλω κάποιον για να το συζητήσω. Τίποτα δεν θέλω να συζητήσω με κανέναν. Γιατί είναι όλα ένα ψέμα. Intractor με λένε και κάνω τα πάντα intract στο μυαλό μου. Άλλοι τα κάνουν extract στους γύρω τους. Πήζω στις σκέψεις μου και μπερδεύομαι και άκρη δεν βγάζω.
Γιατί όλοι προσπαθούν πάντα να δείξουν κάτι άλλο από αυτό που είναι; Γιατί νομίζουν ότι δεν καταλαβαίνουμε τον real εαυτό τους και προσποιούνται άδικα; Τι προσπαθούν να πετύχουν; Τι είναι αυτό που πετυχαίνουν τελικά;
Παίζουν πολλά extracts γύρω τριγύρω. Και είναι όλα ψεύτικα. Δεν βαριούνται να μας γεμίζουν με απάτη; Σε ξέρω. Σε βλέπω. Βλέπω τα μάτια σου, το βλέμμα σου, τις κινήσεις σου. Γιατί μου λες άλλα από αυτά που βλέπω; Γιατί κάνεις extract πάνω μου το ψέμα σου; Νομίζεις ότι και εγώ ζω την ψευδαίσθησή σου;
Εγώ γιατί συνεχίζω να παίζω το παιχνίδι τους;