Ζωή σημαίνει να παραιτείσαι από την απαίτηση της ζωής για χάρη της ζωής του Άλλου.

“Ερωτευόμαστε σαν τις χελώνες, θωρακισμένοι ανεπίγνωστα στο άθραυστο κέλυφος της θνητότητας, δηλαδή του εγώ. Ζούμε το θαύμα του έρωτα ο καθένας από μόνος του, ο άλλος είναι μόνο η αφορμή. Ώσπου να συντριβούν οι ασύμπτωτοι πόθοι μας πάνω στα αράγιστα κελύφη.”

“Λογική του εγώ, ασύμπτωτη με την αλήθεια του έρωτα: όταν όλα επιτρέπονται, δεν θυσιάζεις τίποτα, δεν διακινδυνεύεις τίποτα, άρα αποκλείεται να ερωτευθείς. Αν μείνεις πιστός στην απαγόρευση, πάλι το εγώ δεν ραγίζει, η θωράκισή του δεν συντρίβεται, άρα είσαι και πάλι αποκλεισμένος από τον έρωτα.”

έρωτας = θάνατος, έρωτας ≠ θάνατος

Πεθαίνουμε μόνοι.

Ζούμε μόνοι.

Ερωτευόμαστε μόνοι; Ερωτευόμαστε;

“Στην εμπειρία του έρωτα είμαστε όλοι πρωτόπλαστοι. Η πείρα των άλλων δεν μας μαθαίνει τίποτα για τον έρωτα.”

Τις εμπειρίες σου τις μαθαίνω μέσα από εσένα.

Γιατί εσύ είσαι οι εμπειρίες σου.

Μαθαίνω τον έρωτά σου μέσα από τα μάτια σου. Μέσα από τους τρόπους σου.

“Όχι να υπάρχεις, και επιπλέον να αγαπάς. Αλλά να υπάρχεις μόνο επειδή αγαπάς, και στο μέτρο που αγαπάς.”

Δεν την αισθάνομαι την ζωή χωρίς έρωτα.

έρωτας = ζωή