Stop the world, I wanna get on!

«Η ικανότητά μας στο να εξαπτόμαστε είναι απεριόριστη και όσες δυσκολίες και αν υπερνικήσουμε, όσες ιδέες και αν πραγματοποιήσουμε θα βρίσκουμε πάντα μια δικαιολογία για να αισθανόμαστε δυστυχείς. Υπάρχει μια κρυφή ευχαρίστηση στο να περιφρονούμε την ανθρωπότητα και το σύμπαν ως ανάξια της αποδοχής μας και της επιδοκιμασίας μας»

Ναι είμαι δυστυχισμένος. Είμαι δυστυχισμένος για όλες τις λάθος επιλογές που έχω κάνει και για όσες λάθος επιλογές θα κάνω. Στο μυαλό μου επικρατεί χάος και κάποιος το ανακατεύει για να τα κάνει χειρότερα. Γιατί να μην είμαι δυστυχισμένος; Σπάνια θα σκεφτώ κάτι που να μην το απορρίψω με την επόμενη σκέψη μου.

Παντού βλέπω ευτυχισμένους ανθρώπους. -Τι κάνεις; -Καλά. -Τι κάνεις; -Καλά. Συνήθεια. Έτσι μας μάθανε να λέμε από μικροί. Μπας και το πιστέψουμε στο τέλος και οι ίδιοι. Μερικοί την πάτησαν. Το πιστέψανε.

-Στην δουλειά; -Καλά. Μόνο εγώ βλέπω την δουλειά μου με τον τόνο πιο κοντά στο δ;

Είμαι ευχαριστημένος όταν κάτι τέτοιες ώρες αισθάνομαι ότι δεν ανήκω τελικά στην μάζα. Όταν αισθάνομαι ότι μάλλον οι άλλοι δεν πάνε καλά. Όταν αισθάνομαι ότι δεν θέλω να έχω επαφή με κανέναν τους.

Μόλις ξημερώσει θα είναι τα ίδια και πάλι.